Scepus Baroque


Scepus Baroque 2014
Scepus Baroque 2014

Scepus Baroque

Scepus Baroque jest zespołem muzyki dawnej, powołanym w roku 2013 do realizacji idei muzycznych festiwalu Barok na Spiszu, od którego wziął nazwę. Pomysłodawczynią i animatorką zespołu jest śpiewaczka Katarzyna Wiwer, dyrektor artystyczny festiwalu, a ideą są wykonania muzyki barokowej pełne energii, świeżości, otwarte na nowe interpretacje i konteksty. Scepus Baroque skupia artystów wysokiej klasy, specjalizujących się w wykonaniach muzyki dawnej, a do prowadzenia poszczególnych programów zapraszani są znakomici i cenieni muzycy. Zespół ma w swoim repertuarze liczne programy koncertowe, przygotowane dla potrzeb festiwalu Barok na Spiszu, ale nie tylko, które zostają włączone do repertuaru zespołu. Do ciekawszych z nich należą: „Un camino musical” – koncert barokowej muzyki Ameryki Łacińskiej (dyr. art. Martin Daniel Zorzano), „Vesperae dominicales, koncerty kościelne oraz canzony Marcina Mielczewskiego” (dyr. art Andrzej Zawisza), „Jesu, meine Freude – Bach-Buxtehude” (dyr. art Andrzej Zawisza), „Tilge, Höchster, meine Sünden – odpowiedź Jana Sebastiana Bacha na Stabat Mater Pergolesiego” (dyr. art Andrzej Szadejko), „Mikołaj Zieleński – prekursor polskiego baroku” (dyr. art. Katarzyna Wiwer) oraz „Włosi na dworze Wazów” (dyr. art Andrzej Zawisza). Repertuar zespołu dynamicznie się poszerza, a jego zmienny skład pozwala na swobodne poruszanie się w szerokim wachlarzu barokowego stylu i brzmienia. Koncerty zespołu są entuzjastycznie odbierane przez publiczność.

zapraszamy również na stronę zespołu www.scepus.pl

Włosi na dworze Wazów

Słoneczna Italia – to tutaj narodził się Barok, a pochodzący stąd muzycy stali się modni i pożądani w całej Europie. Muzyka włoska stała się synonimem smaku i nowoczesności. Szanujące się dwory utrzymywały kapele składające się w dużej mierze z muzyków włoskich i przez nich prowadzone. Także na dworze Zygmunta III Wazy w Krakowie i w Warszawie przebywali kompozytorzy, którzy wpisali się na stałe w spuściznę powstałej tutaj muzyki barokowej. Giovanni Valentini (ok. 1582–1649), Marco Scacchi (1602–1662), Luca Marenzio (1553–1599), Vincenzo Bertolusi (?–1608), Asprilio Pacelli (1570–1623), Tarquinio Merula (ok.1590/1595–1665) – oto nazwiska najsłynniejszych z nich. W koncercie zatytułowanym „Włosi na dworze Wazów” usłyszymy utwory niezwykle kunsztowne, wielogłosowe, często z widocznymi wpływami szkoły weneckiej, jak i mniejsze obsadowo concerti spirituali. Obsada zespołu Scepus Baroque – 6 wokalistów, skrzypce, viole da gamba i consort puzonów historycznych oraz organy – stanowiąc różnobarwną paletę barw głosów i instrumentów, gwarantuje niezwykle przestrzenne i barwne brzmienie, a świeżość i piękno wykonania zapewnią wspaniałe koncertowe przeżycia. Program zwieńczy niedawno odnaleziony, wspaniały, dwunastogłosowy motet Luki Marenzia Iubilate Deo omnis terra.

J. S. Bach Kantaty świeckie

J. S. Bach – niedościgniony twórca setek kantat kościelnych był również autorem około 50 kantat świeckich, które powstawały w Weimarze, Köthen i Lipsku. Ich powstanie wiąże się z uroczystościami okolicznościowymi rodziny królewskiej, rozmaitymi wydarzeniami uniwersyteckimi, z wykonaniami przeznaczonymi dla Collegium Musicum, czy nawet z prywatnymi uroczystościami z życia rodziny Bachów. Ich teksty są nie tylko w literackim języku niemieckim, ale także w gwarze (Kantata Chłopska) i w języku włoskim. Prawie połowa świeckich kantat zaginęła, niektóre pozostały w odpisach, ale na szczęście pozostały libretta wielu z nich, albo muzyka wykorzystana w innych kantatach kościelnych lub utworach instrumentalnych. Scepus Baroque wybrał do tego koncertu dwie kantaty sopranowe. Non sa che sia dolore, BWV 209, jest kantatą do tekstu włoskiego, wykonaną po raz pierwszy w Lipsku w 1747 roku, prawdopodobnie na pożegnanie Lorenza Albrechta Becka (1723-1768). Jej tekst jest w języku włoskim, a jego autor nie jest znany. Opowiada ona o pożegnaniu szlachetnej i wykształconej osoby, która wyrusza, by służyć ojczyźnie. Tekst posiada liczne odniesienia filozoficzne i mitologiczne. Bardzo znana jest wspaniała, rozbudowana Sinfonia w B-dur, otwierająca tę kantatę. Warta wagi również jest wirtuozowska partia fletu traverso. Drugą kantatą jest Weichet nur, betrübte Schatten (BWV 202), kantata weselna, skomponowana na ślub w Köthen w 1718 roku. Nie jest wykluczone, że Bach skomponował ją na własny ślub z Anną Magdaleną Wilcke, która była śpiewaczką obdarzoną pięknym głosem, i jest całkiem możliwe, że to ona była jej pierwszą wykonawczynią. Tekst opowiada o budzącej się wiośnie i Amorze, który, pośród piękna natury, bierze świat w posiadanie. Kantata kończy się życzeniami szczęścia, skierowanymi do młodej pary. Obie kantaty w tym programie dopełnione są jednym z bardziej znanych lubianych utworów orkiestrowych, jakim jest II Suita orkiestrowa h-moll, BWV 1067.

Mikołaj Zieleński – prekursor polskiego baroku

Mikołaj Zieleński, znakomity kompozytor polski przełomu renesansu i baroku, zwany jest ojcem polskiego baroku, a jego kompozycje porównywane są z utworami Giovaniego Gabrielego – najwspanialszego kompozytora muzyki polichóralnej. Jego wszystkie znane kompozycje wydane są w Wenecji w 1611 w zbiorach Offertoria totius anni i Communiones totius anni, zawierającym 113 utworów na cały rok kościelny; oprócz offertoriów i komunii znajdują się tam także antyfony, psalmy, responsoria, motety, pieśni i fantazje instrumentalne. W swych kompozycjach wykorzystywał zarówno zdobycze polifonii renesansowej, jak i wczesnobarokową monodię akompaniowaną, pisząc w stylu weneckim, w którym charakterystyczne było wykorzystywanie efektów przestrzennych i echa. Zespół Scepus Baroque wybrał utwory odpowiadające kolejnym okresom roku liturgicznego, zarówno polichóralne, wielogłosowe Offertoria, jak niezwykle kunsztowne, wirtuozowsko ozdobione Communiones w obsadzie solowej i w duecie z towarzyszeniem organów. W koncercie, oprócz kompozycji Mikołaja Zieleńskiego znalazły się również utworu innych kompozytorów, działających w tej samej dobie w Polsce i w Wenecji – Giovaniego Gabrielego, Adama Jarzębskiego i Franciszka Liliusa. Całość wieńczy wspaniałe, niezwykle kunsztowne 12-głosowe Magnificat. Szefem artystycznym tego projektu jest Katarzyna Wiwer
Wykonawcy:
Scepus Baroque
Katarzyna Wiwer – sopran
Anna Zawisza – sopran
Łukasz Dulewicz – kontratenor
Marcin Liweń – kontratenor
Łukasz Wilda – tenor
Karol Kusz – tenor
Dawid Biwo – baryton
Andrzej Zawisza – bas
Marian Magiera – cynk
Bogdan Piznal, Andrzej Tkaczyk, Bartłomiej Witek – puzony historyczne
Patrycja Domagalska-Kałuża – pozytyw

Program koncertu monograficznego Marcina Mielczewskiego

Podczas III edycji festwalu Barok na Spiszu zespół Scepus Baroque wystąpił z premierowym programem złożonym z utworów Marcina Mielczewskiego, a dyrektorem tego projektu był znakomity klawesynista, wykładowca Akademii Muzycznej w Krakowie, Andrzej Zawisza, który poprowadził koncert od pozytywu. Na program złożyły się: Nieszpory niedzielne (Vesperae dominicales), koncerty kościelne oraz canzony tego kompozytora.

Program koncertu z barokową muzyką Ameryki Łacińskiej

 Scepus Baroque