PSALM 15
Kto będzie w Twoim mieszkaniu przebywał?

Kto będzie Twego pałacu świętego,

Wieczny mój Boże, wesela zażywał?

Człowiek niewinny, człowiek uprzejmego

Serca, który sprawiedliwość miłuje,

Który bliźniego swego nie szacuje,

Dobrym, gdzie może, pomocy dodawa,

A co przyrzecze, by naciężej – ziści;

Pieniędzy w lichwę nikomu nie dawa,

Nie bierze darów przeciw niewinnemu:

Kto się tak rządzi, kto przy tym zostawa,

Śmiele niech ufa pokojowi swemu.

PSALM 72 

Daj swe baczenie, Boże, królowi,

Daj sprawiedliwość królewicowi,

Aby w porządku Twój lud sprawował,

Jednako z pany chude szacował.
 

Góry (da Pan Bóg) pokój rozpłodzą,

A sprawiedliwość pagórki zrodzą;

Ten wesprze chudych, ten sirot będzie

Bronił, a wytknie potwarcę wszędzie.
 

 Spadnie jako deszcz nieprzepłacony

Na upragnione suche zagony;

Spadnie perłowej podobien rosie

Na łąkę gołą po ostrej kosie.
 

Zakwitnie cnota, pokój się zrodzi,

Któremu żaden bój nie przeszkodzi,

Aby nie miał trwać, póki krąg wdzięczny

I róść, i niknąć będzie miesięczny.
 

A Ten da ucho ukrzywdzonemu

I dopomoże wstać upadłemu;

Zdejmie z nich lichwę, zamierzy srogą

Pomstę, kto by krew przelał ich drogą.
 

Przedłuży mu Pan tedy żywota

I arabskiego nabierze złota;

Będą zań wszyscy Boga prosili,

Będą mu wszyscy błogosławili.
 

Z garści ziarn taki urodzaj wstanie,

Że jaki z cedrów szum na Libanie,

Taki chrzęst kłosów po górach wszędzie

I po nizinach obfitych będzie.

Imię na wieki jego nie zgaśnie,

Dokąd słoneczny gore krąg jaśnie;

Ten król na wszytek świat szczęście wniesie

I sam od świata chwałę odniesie.

Bądź pochwalony, Boże prawdziwy,

Który na świecie sam czynisz dziwy;

Imię Twe święte niechaj brzmi wszędzie,

Niechaj Twej chwały świat pełen będzie!

PSALM 23

Mój wiekuisty Pasterz mię pasie,

Nie zejdzie mi nic na żadnym wczasie;

Zawiódł mię w pasze niepospolite,

Nad zdroje żywej wody obfite.
 

Wrócił mię z dziwnych obłędliwości

Na ścieżkę jawnej sprawiedliwości;

Postanowił mię na drodze prawej

Z chęci ku słudze swemu łaskawej.
 

Posadziłeś mię za stół kosztowny,

Skąd nieprzyjaciel boleje główny;

Włos mi mój wszytek balsamem płynie,

Czasza opływa w rozkosznym winie.
 

Ufam Twej łasce, że mię na wieki

Nie spuścisz, Panie, z swojej opieki;

I będę mieszkał w Twym świętym domu

Nie ustępując laty nikomu.

PSALM 45 

Serce mi każe śpiewać panu swemu,

A sercu język posłuszny pełnemu

Odbiera słowa i nowy rym dzieje;
Ledwie tak prędko pisarz pismo leje.
 

Żaden, o królu, żaden twej urody

Nie dojdzie między ludzkimi narody,

Żaden wdzięczności pięknej twarzy twojej:

Hojnie-ć użyczył Pan Bóg łaski swojej.
 

Prawda i ludzkość twój wóz niech sprawuje,

A sprawiedliwość wodzami szafuje;

Za tych powodem, o królu cnotliwy,

Będziesz poczynał ręką swoją dziwy.

Zdrów bądź, o królu, ciebie ja wdzięcznymi

Nie przepamiętam nigdy rymy swymi;

A póki harfa palców słuchać będzie,

Zacna być musi twoja sława wszędzie.

PSALM 30

Będę Cię wielbił, mój Panie,

Póki mię na świecie zstanie,

Boś mię w przygodzie ratował

I śmiechów ludzkich uchował.

Panie, wołałem ku Tobie,

A Tyś mię wsparł w mej chorobie;

Dodałeś mi swej pomocy,

Żem nie ujźrzał wiecznej nocy.
 

Zborze Pański, śpiewaj swemu

Obrońcy napewniejszemu;

Uczyń cześć powinna z chęci

Jego naświętszej pamięci!
 

Gniew Jego nie trwalszy piany,

A łaski wiek nieprzetrwany:

Kogo wieczór zafrasuje,

Tego rano umiłuje.
 

Mnie po prawdzie szczęście było

Tak dalece już zbłaźniło,

Żem śmiał rzec: w tej klubie stoję,

Ze się odmiany nie boję.
 

Panie, Twoja łaska była

Mnie tak mocno utwierdziła;

Ale skoroś twarz odwrócił,

Wnet-eś moje hardość skrócił.
 

Cóżem ja miał począć sobie,

Jedno głos podnieść ku Tobie?

Co za korzyść, mocny Boże,

Mego zginienia być może?
 

Żalić proch cześć będzie dawał

Albo Twą dobroć wyznawał?

O Panie, racz się smiłować

A mnie smutnego ratować!
 

Użyłeś zwykłej litości,

Obróciłeś płacz w radości;

Zdjąłeś ze mnie wór żałobny,

A włożyłeś płaszcz ozdobny.
 

Przeto Cię wesoła wszędzie

Lutnia moja wielbić będzie;

Twoja chwała, wieczny Panie,

W uściech moich nie ustanie!

PSALM 95 

Pódźmy z ochotą, Panu chwałę dajmy

I Jego łaskę wieczną wyznawajmy!

Stawmy się przed Nim, zbawcą wszech trudności,

Szafarzem zdrowia i trwałych radości.

Spieszmy się k'Niemu, spieszmy się z dziękami

I z wdzięcznym luteń dźwiękiem, i z pieśniami.

Pan to jest wielki, król niezwyciężony,

Nad insze wszytki bogi przełożony;

W Jego są ręku ziemskie głębokości

I niedostępne górne wysokości;

Jego jest morze i On je sam sprawił,

I wszytkorodną ziemię On postawił.

Pódźmy zciągnąwszy ręce swe do Pana,

A nie mieszkajmy upaść na kolana

Przed majestatem Jego wielmożności:

To jest nasz Twórca, to jest Pan litości;

A my lud Jego, o których On wczasie

Zawżdy przemyślą i które sam pasie.

PSALM 96

Zacznicie nową możnemu

Pieśń monarsze niebieskiemu;

Śpiewaj Mu z mieszkańcy swemi,

Wielka, niezmierzona ziemi!

Śpiewajcie Mu, wynoście Go,

Chwalcie święte imię Jego!

Niechaj łaska Jego słynie

Tak, jako dzień po dniu płynie.

Pan to bowiem władze wielkiej,

Pan to chwały wysszy wszelkiej;

Pan nad wszytki insze bogi,

Pełen grozy, pełen trwogi.

Powaga przed Nim oblicznie

I cześć stoi ustawicznie;

Dom Jego świeci zacnością,

Ozdobiony wielmożnością.

Przyznajcie, o ziemskie kraje,

Przyznajcie, wszytki rodzaje,

Władzą i możność wiecznemu

Jednowłajcy niebieskiemu.

Przyznajcie chwałę królowi,

Jaka ma być imieniowi

Wedla powinności dana

Wielkiego, możnego Pana.

Dary znamienite nieście

A do bran się Jego spieście;

Bijcie czołem przed swym Panem

W domu Jego zawołanem.

Śmiej się, niebo, tańcuj, ziemi,

Zagrzmi, morze, wały swemi!

Skaczcie, pola, pląszcie, lasy:

Blisko są żądane czasy.

Idzie, idzie Bóg prawdziwy,

Idzie sędzia sprawiedliwy;

Ten świat prawnie będzie sądził

A lud wedle prawdy rządził.

PSALM 97

Pan nasz, Bóg nasz panuje!

Niech się ziemia raduje

I wyspy niezliczone,

Z wód morskich wynurzone!

Chmury około Niego

I ćmy srogie, a Jego

Majestat wielmozności

Jest na sprawiedliwości
 

Wysokie górne skały

Tak jako wosk tajały

Od oblicza Pańskiego,

Sprawce kręgu ziemskiego.
 

Nieba pięknego siły

Jego świętą sławiły

Sprawiedliwość, a ziemi

Był znaczny cudy swemi.
 

Niech się wszyscy sromają,

Co cześć bałwanom dają,

A chlubią się szaleni

Bogi swymi z kamieni.

Wszyscy, jako was zowie

Ten głupi świat, bogowie,

Wszyscy pozdrówcie Pana

Upadwszy na kolana.

Boś Ty Pan niezmierzony,

Nad wszytko wyniesiony;

Na ziemi i na niebie

Nie masz Boga prócz Ciebie.

My tedy, co pragniemy

Łaski Pańskiej a chcemy

Upodobać się Jemu,

Przeciwiajmy się złemu.